News

“SHAPING IDENTITY” curated by Charles Merewether at Art Asrenal, Kiev

Levan Mindiashvili, Untitled No.6 (Unintended Archeology) 2015. pigmented plaster, wood and pigmented wax 14,5 x 10,5 x 5 in. (36,8 x 27 x 12 cm)
Levan Mindiashvili, Untitled No.6 (Unintended Archeology) 2015. pigmented plaster, wood and pigmented wax 14,5 x 10,5 x 5 in. (36,8 x 27 x 12 cm)

SHAPING IDENTITY
June 16 – July 10, 2016

Ana Chaduneli, David Meskhi, Levan Mindiashvili, Tamari Mchedlishvili, Gio Sumbadze, Giorgi Tabatadze, Nino Zirakashvili

Curator: Charles Merewether

The exhibition focuses on new emergent artists in Georgia, showing the continuing vitality and level of experimentation in its contemporary art today.
The range of work demonstrates a sensitivity towards materials that ranges from an engagement with artisanal traditions to a response to the built environment and architecture. The work shows a particular world where people play out their dreams in the communal and private spaces of a country in transition. The exhibition is held by Georgian National Museum and the Tbilisi Historical Museum, with support by the Ministry of Culture and Monument Protection of Georgia.

Temporary exhibition curator: Lika Mamatsashvili

Installation Images

Current Press: Forbes | Gazeta UA

ART ARSENAL  |  Lavrska St, 12 • 01010 Kiev, Ukraine

Visit Website

“რემონტის ესთეტიკა თანამედროვე საქართველოში” – ქართველი ხელოვანების გამოფენა ესტონეთში

idaaf

20 აპრილი, 2016

ტექსტის წყარო: მარიკა აგუ | ქართული თარგმანი: ტატა ალხაზაშვილი

ლინკი: სრული სტატია და ფოტოები


 

იდააფი სასიამოვნოდ გაკვირვებული დარჩა ესტონეთში რამდენიმე ხნის წინ გახსნილი ექსპოზიციის კონცეფციით. რეპორტიორმა კურატორს ერთადერთი შეკითხვა დაუსვა.

– რატომ გახდა ასეთი თემა თქვენი ინტერესის ობიექტი და როგორ შეძელით შეგეკრიბათ ყველა ეს ქართველი ხელოვანი ესონეთში?

– ძალიან საინტერესოა ჩემთვის თუ როგორ გამოიყურება არტისტთა ეს ჩამონათვალი ქართულ თანამედროვე ხელოვნებაში. კონცეფცია შემუშავდა ფრანცისკო მარტინეზთან ერთად 2015 წელს ადგილზე, ჩვენ ვასრულებდით ჩვეულებრივ კვლევას – ვაკვირდებოდით გარემოცვას თბილისში და ვესაუბრებოდით ხელოვანებს, აგრეთვე ჩვენ ვესტუმრეთ GeoAIR-ის არქივს ზოგადი ინფორმაციის მისაღებად. ჯოანა ვარსშას პროექტმა „კამიკაძე ლოჯია“ მოგვცა სერიოზული ბაზა და ათვლის წერტილი, ასე რომ ჩვენი პროექტი აღარ დაფრინავდა ჰაერში. ასევე, თავდაჯერებულობა შეგვმატა ფაქტმა, რომ არტისტთა ჯგუფს აქამდე უკვე ჰქონდა შეხება რემონტის ცნებასთან (მაგალითად სოფია ტაბატაძის „პირიმზე“).

გამოფენაზე წარმოდგენილი ნამუშევრები შერჩეულია მხოლოდ მათი არსიდან გამომდინარე. რა თქმა უნდა მათი ნაწილი შეესაბამებოდა კონცეფციას, მაგრამ ეს ჩვეულებრივი ამბავია კურატორულ პრაქტიკაში. მე არ მქონდა არც სახსრები და არც მოტივაცია დამეკვეთა ახალი ნამუშევრები. ფრანცისკომ აღნიშნა, რომ მისი ირენა პოპიაშვილთან საუბრისას, მან თქვა რომ ამ ხელოვანების ერთად წარმოდგენა არც კი შეეძლო, მაგრამ აქ ადგილზე ესტონეთში პროფეიონალების ზოგადი გამოხმაურება მხარდამჭერი და პოზიტიური არის.“

Poster-preprint

ტარტუს ხელოვნების მუზეუმი მოხარულია წარმოგიდგინოთ საერთაშორისო ჯგუფური გამოფენა “Aesthetics of Repair in Contemporary Georgia”, რომელიც წარმოაჩენს რეკონსტრუქციის და შეკეთების პრაქტიკას სხვა და სხვა ჭრილში: მატერიალური, სიმბოლური, პერსონალური და სოციალური კუთხით. შეკეთება გულისხმობს ცნებებს როგორიცაა „რემონტი“ და „ხალტურა“, რომელიც გამოხატავს მუდმივი დაუმთავრებლობის მდგომარეობას, არასტაბილურობას და პასუხისმგებლობის შეგრძნების დაბალ დონეს. ექსპონირებული ნამუშევრები იჭერენ კოლექტიური დინამიკას და პირად წარმოდგენას ოსტატობისა და მოვლა-მომსახურების შესახებ.

გამოფენის გახსნისას, 28 მარტს, ექვსი წევრისგან შემდგარმა არტისტულმა ჯგუფმა „ბულიონმა“, რომელიც 2008 წელს ჩამოყალიბდა გამართა წარმოდგენა, რომელიც ექსპოზიციაში ინსტალაციის სახით დარჩა. პერფორმანსის დროს ექვსივე ჯგუფის წევრმა ერთმანეთს თმები შეაჭრა. არა იმიტომ რომ ეს მათ უხდებათ, ავად არიან, ან ტილებისგან იტანჯებიან. ასევე, არც იმიტომ რომ ისინი არიან პატიმრები, სამხედროები ან ნეონაცისტები, არც იმიტომ რომ საჯაროდ დასჯილი და თავ გადაპარსული ქალები არიან. ეს სოლიდარობის აქტია, მაგრამ ამავე დროს ცუდი ენერგიისგან განთავისუფლების მეთოდი და საქართველოში გამეფებული „სახალხო პესიმიზმის“ გამოხატულება. ფაქტიური პოსტ-საბჭოთა საზოგადოებიდან გაქცევით, ბულიონს სურს დაიწყოს ყველაფერი თავიდან.

გახსნამდე, ბერლინში მოღვაწე ხელოვანმა სოფია ტაბატაძემ წარმოადგინა მისი პროექტი „პირიმზე“, დაფუძნებული კველვაზე შენობის შესახებ, რომელიც ასრულებდა სხვა და სხვა ნივთების შესაკეთებელი ცენტრის ფუნქციას 1971-დან 2007 წლამდე.

გამოფენას თან ახლდა იმავე სახელწოდების წიგნის პრეზენტაცია. 26 მაისს ორგანიზება გაეწია „ქართულ სათვისტომოს“ აღნიშნული წიგნის წარსადგენად და ხელოვანებთან ნინო სეხნიაშვილთან და თეა გვეტაძესთან, და ასევე ჯგუფ ბულიონთან შესახვედრად. წიგნის რედაქტორები – ფრანცისკო მარტინესი და მარიკა აგუ, დიზაინერი – ვაჰრამ მურადიანი.

გამოცემა გვაწვდის სოციალური დინამიკის და მატერიალური კულტურის კალეიდოსკოპურ მიმოხილვას თანამედროვე საქართველოში. ავტორების რიცხვში შედიან ნეიშენალ ჯეოგრაფიკის რეპორტიორი და პულიცერის ჯილდოს მფლობელი პაულ სალოპეკი, საერთაშორისო აღიარების მქონე კურატორები ჯოანა ვარშზა და ირენა პოპიაშვილი, ასევე რამდენიმე ისტორიკოსი და მკვლევარი, ლალი პერტანავა, რენე მაიე, ჟული ნავა, აიმარ ვენტსელ, დავით ბოსტანაშვილი, მარკოს ფარიას ფერეირა და კონსტანზა კურრო.


ლინკი: სრული სტატია და ფოტოები

IDAAF Magazine: “Aesthetics of Repair in Contemporary Georgia”

idaaf

IDAAF Magazine | April 20, 2016

Text credit: Marika AguGeorgian edit: Tata Alkhazasvhili

Full Article and Images HERE


 

IDAAF was pleasantly surprised by the concept of exhibition recently opened in Estonia. The reporter has asked the curator a single question.

– Why did such theme become the object of your interest and how did you manage to gather all these Georgian artists in Estonia?

– I’m very curious how this list of artists appears to an insider of Georgian contemporary art. The concept we developed together with Francisco Martinez was derived on spot during 2015, we did the usual field-work – observing the surrounding in Tbilisi and talking to artists, also we visited GeoAIR archive to get a general overview. The “Kamikaze Lodgia” project by Joanna Warsza gave us a strong basis and reference point, so our project wouldn’t just float in the air. Also the fact that some artists have dealt with the notion of repair in their work gave us confidence (for example Sophia Tabatadze’s “Pirimze”).

The works exhibited in the show are selected only for the sake of the works themselves. Of course some were appropriated to the concept, but this is usual in curatorial practice. I didn’t have the funds nor the motivation to commission new works. Francisco mentioned that while interviewing Irena Popiashvili, she said she couldn’t imagine these artists together, but the general feedback from art professionals here in Estonia has been supporting and positive.”

Poster-preprint

Tartu Art Museum is pleased to present international group exhibition “Aesthetics of Repair in Contemporary Georgia”, which conjures the practices of refurbishing and fixing in its multiple dimensions: material, symbolic, personal and social. Repair refers, for instance, to notions of “remont” and “khaltura”, which express a state of permanent unfinishedness, unstable equilibriums and low-key engagements. The works exhibited grasp collective dynamics and personal notions of craftsmanship and care.

During the opening of the exhibition, on the 24th of March, the 6-membered artist group formed in 2008 in Tbilisi, Bouillon gave a performance, which remained in the show in the form of an installation. During their performance all six members cut each-other’s hair. Not because it suits them, they were sick, suffering from lice. Also not because they were prisoners, soldiers or neo-nazis, nor women who are punished and shaved publicly. It’s an act of solidarity, but also a way to get rid of bad energy and express ‘civil pessimism’ within Georgia. By escaping from the actual post-soviet society, the members of Bouillon wish to start everything from the beginning.

Previously to the opening, the Berlin-based artist Sophia Tabatadze presented her project “Pirimze”, based on a research work about a building which functioned as the repairing center of all possible things between 1971 and 2007.

The exhibition was accompanied with a book of the same title. On the 26th of March, a “Georgian Brunch” has been organized to present the book and meet with artists Nino Sekhniashvili and Thea Gvetadze, and with group Bouillon. Editors – Francisco Martínez and Marika Agu, Designer – Vahram Muradyan.

The publication provides a kaleidoscopic overview of social dynamics and material culture in contemporary Georgia. The authors include National Geographic reporter and Pulitzer awarded Paul Salopek, internationally renowned curators Joanna Warsza and Irena Popiashvili, as well as several art historians and researchers, Lali Pertanava, Rene Mäe, Juuli Nava, Aimar Ventsel, David Bostanashvili, Marcos Farias Ferreira and Costanza Curro.


Full Article and Images HERE

Levan Mindiashvili Uta Bekaia UNINTENDED ARCHEOLOGY

Levan Mindiashvili_Uta Bekaia_UNINTENDED ARCHEOLOGY_The Lodge Gallery_image copyUNINTENDED ARCHEOLOGY

(May 25th, 2016 – June 26th, 2016)
Opening Reception: Wednesday, May 25th, 7pm-9pm 

Works and Exhibition Views:

[Not a valid template]

 


Levan Mindiashvili is a Georgian-born, Brooklyn-based visual artist primarily interested in exploring the complex relationships between communal and private spaces. This, Mindiashvili’s second major exhibition at The Lodge Gallery, features works from his current ongoing project entitled “Unintended Archeology of (un)Place” and expands upon his paintings through installation and sculptural objects. Mindiashvili’s paintings – rigorously rendered in several layers of acrylic paint and gel medium – mimic vintage, pixelated photography and questions our perception of the past and ‘taught’ history. While paintings keep ‘loyalty’ to their source material (the artist’s own snapshots from travels to his native Georgia), the sculptures, on the other hand, are summarized images of experiences and memories from the many places he has lived. Some details might allude to a particular aparment in Brooklyn or a house in Tbilisi, but they are merely hermetic remnants of what once might have been a home. Rendered in pigmented plaster, they visually and superficially mimic a steady, permanent concrete, yet the fragility of his chosen material outlines the temporal and ephemeral nature of the notions of ‘place’ and ‘home’ in today’s society.

This exhibition is created in collaboration with Uta Bekaia. Both artists share same cultural background, and furthermore, the same concerns regarding identity and historical memory, but they employ two different starting points in their practice. While Mindiashvili is concerned with the intellectual knowledge and limitations imposed by society and culture, Bekaia is interested in genetical, biological memory. 

The artists have also conceived a performance entitled If You Lived Here You Would Be Home Now, which will be performed by Japanese/American butoh dancer Azumi Oe on the day of the opening. The resulting residual remnants of the performance piece will become part of the installation, and remain on view for the run of the show. 

Levan Mindiashvili received his BFA in sculpture from Tbilisi State Academy of Arts and realized post-graduate studies in Crossed Media Arts at The National University of Arts of Buenos Aires, Argentina. Among his awards should be mentioned Commission Grant for Public Art Projects from National Endowments for Arts, New York 2014 and Emerging Artist of 2011, Movistar Arte Jóven, 2011 Buenos Aires, Argentina. His work has been included in recent group exhibitions at Tartu Art Museum, Estonia; Brooklyn; Hathaway David Contemporary, Atlanta; ODETTA, Brooklyn; RichMix, London; Georgian National Museum, Tbilisi; Recent solo exhibitions include “Studies For Unintended Archeology”, The Vazquez Building, Brooklyn; “Borderlines”, The Lodge Gallery, New York; “Urban Identities”, Kunstraub99, Cologne.

Uta Bekaia Georgian Born, New York based multimedia artist. He had studied Industrial Design at Tbilisi Mtsire Academy. He debuted as an artist at AMA (Avant-Guard Fashion Assembly) with a sculptural performance. He creates multimedia performances and installations inhabited with wearable sculptures, exploring his historical cultural background, genetical codes and cycles of the universe. His works were included in Istanbul 14th Biennial and Kiev 2nd Biennial. He currently presented performance pieces “Vestiphobia”, Ideal Glass, New York; “Fua Sia Tata Sia”, The Movement Theater, Tbilisi; and Tbilisi City Parade “Berikaoba”.

The Lodge Gallery, founded by Keith Schweitzer and Jason Patrick Voegele, is located at 131 Chrystie Street on Manhattan’s Lower East Side. It is the exhibition venue of Republic Worldwide and serves as both an art space and a gathering place for hearty discourse and experimentation.


131 Chrystie Street, New York, NY 10002

wed-fri 2pm-10pm • sat/sun 12pm-10pm • and by appointment

www.thelodgegallery.com

Hathaway David Contemporary Inaugural Exhibition

Levan Mindiashvili_Hathaway David Contemporary

Inaugural Exhibition

ALL TOMORROW’S PARTIES

April 30 – August 14, 2016

OPENING RECEPTION: Saturday, April 30, 6 – 9 PM (complimentary valet parking)

ARTIST TALK with Arnold Mesches: Sunday, May 1, 2 PM

 

Hathaway David Contemporary is pleased to announce its inaugural exhibition, All Tomorrow’s Parties, featuring over 30 artists from the art-centric communities of Atlanta and Brooklyn.

For our opening exhibition, HDC has chosen to bring together a wide breadth of artists whose creative excellence and commitment to studio practice is without question. Having the unique opportunity to be an artist, educator, curator and gallerist in both cities for the better part of the last decade, I feel fortunate that at this current moment, HDC is able to bring these vibrant art scenes together.

This diverse group of both emerging and established artists ranges in age from 24 to 92 years old. Many have already exhibited in both cities, and for those who have not or do not currently, we hope this exhibition will serve as a first step in building a bridge between the artistic communities of Atlanta and Brooklyn. This platform will serve as an incubator and support for art making, which embraces our cities’ commonalities and creates dialogue around our differences. The exhibition brings together the socially conscious works of Arnold Mesches, Sheila Pree Bright and Pam Longobardi, the large scale abstractions of Whitney Wood Bailey, Chris Martin, and Brenda Goodman, the figurative expressionist paintings of Jim Herbert and Todd Bienvenu, the delicate patterning of Glenn Goldberg and Brenda Rehrig and the intimate works on paper of William Downs and Jessica Scott Felder, among many talented others.  All Tomorrow’s Parties is a celebration of the shared artistic connections existing, and those to come, between some of the most compelling artistic viewpoints in Atlanta, Brooklyn, and beyond.

-Michael David, 2016:  Artistic Director and Curator, Hathaway David Contemporary

 

Hathaway David Contemporary 

887 Howell Mill Road NW  Suite 4  Atlanta, GA 30318

www.hathawaydavid.com

(extra)ordinary

Nectar Ad - Butler with date - outline
Angela Deane, Coleen Fitzgibbon,

Larry Homolka, Tom McAnulty,
Levan Mindiashvili, Hayley Silverman,
Ethan Tianxing Wang

A Group Exhibition Organized by FIT’s Art Market Program

School of Graduate Studies

Opening Reception: April 21, 6pm – 9pm
_
The Hollows

151 Bedford Avenue, Brooklyn, NY

On View April 21 – May 15

Gallery Hours: Thursday – Sunday, 12pm – 6pm

The graduating class of the Master of Arts degree program in Art Market at the Fashion Institute of Technology’s School of Graduate Studies, presents (extra)ordinary, a group exhibition. The opening reception will take place on April 21, from 6pm – 9pm, and the exhibition will be on view through May 15.

(extra)ordinary features seven artists who deal with ephemeral aspects of everyday life, such as memory and value. Their works possess a haunting quality, referencing subjects that shift between presence and absence.

Angela Deane: In the series Ghost Photographs, Deane paints over found family photographs depicting everyday scenarios. By transforming the figures into ghosts, she explores the universal concepts of memory and nostalgia.

Coleen Fitzgibbon: Fitzgibbon’s super 8mm film, “Trip to Carolee,” immortalizes the intimate, fleeting moments of a road trip.

Larry Homolka: For his Prescription series, Homolka used found medical prescriptions and newspaper clippings from the early 1900’s to make abstract, intricate collages.

Tom McAnulty: In relief sculptures such as “Chair and Bottle,” McAnulty represents the archetypal nature of simple, everyday objects that are simultaneously distant yet personal.

Levan Mindiashvili: In his series of large scale, mixed media works Whispers, Mindiashvili addresses the lingering traces of human occupation in private, personal spaces.

Hayley Silverman: “CRUDE CURRENCY, 2016” fuses sand dollars with coin currencies and energy currencies, such as bee pollen and rice, in order to examine the temporal qualities of exchange and worth.

Ethan Tianxing Wang: Wang’s series, Doing Without Doing (Wei Wu Wei), which features receipts overlaid with hand-drawn calligraphy, explores the tensions between capitalist consumption and the Taoist concept of non-action.

The curators of (extra)ordinary are Jillian Bock, Tina Caso, Dana Clark, Yiran Ding, Cathy Fan, Anna Kamensky, Carolina Mandia, Yuka Okanda, and Anne Wong. 

For more information, visit fitnyc.edu/extraordinary or contact FITartmarketprogram@gmail.com

We can also be found on Instagram and Twitter: @fitartmarket

________________

Art Market Program

The Master of Arts degree program in Art Market at FIT gives students the knowledge and skills needed to excel in professional careers in art galleries and auction houses, and in such related fields as corporate curatorship, public art administration, and art market services.

Students study gallery design and management, as well as exhibition planning and design. Coursework includes modern and contemporary art history, and specific computer applications for the art world. Faculty members, who bring years of professional experience to the classroom, specialize in such areas as gallery ownership and management, marketing, appraisal, and art law. Guest speakers and field trips offer insights into the New York art market, along with valuable networking opportunities. Direct industry experience is gained in a required internship.

During their second year, the graduate students take a two-semester practicum in which they organize, curate, and promote a group exhibition at an off-campus gallery. The curriculum integrates comprehensive studies with practical experience in creating an actual exhibition. In this unique feature of the program, students handle every aspect of the process, from selecting the artists and venue to mounting the show and designing the catalogue and website.

 

About the Fashion Institute of Technology

The Fashion Institute of Technology, a college of the State University of New York, has been a leader in career education in art, design, business, and technology for more than 70 years. With a curriculum that provides a singular blend of hands-on, practical experience, classroom study, and a firm grounding in the liberal arts, FIT offers a wide range of outstanding programs that are affordable and relevant to today’s rapidly changing industries. The college offers nearly 50 majors and grants AAS, BFA, BS, MA, MFA, and MPS degrees, preparing students for professional success and leadership in the global marketplace. Visit fitnyc.edu.

9c79f7a7-bd4f-43e5-8a83-0c285c2483c7

Aesthetics of Repair in Contemporary Georgia, Tartu Art Museum

Levan Mindiashvili_TARTmus_Web“Aesthetics of Repair in Contemporary Georgia”
24.03.-29.05.2016

Opening Reception: Thursday, March 24, 18.00

Participating artists:
David Bostanashvili, Group Bouillon, Thea Gvetadze, Levan Mindiashvili, Giorgi Okropiridze, Nino Sekhniashvili, Sophia Tabatadze
Curator: Marika Agu
Consultant: Francisco Martínez

Tartu Art Museum is pleased to present international group exhibition “Aesthetics of Repair in Contemporary Georgia”, which conjures the practices of refurbishing and fixing in its multiple dimensions: material, symbolic, personal and social. Repair refers, for instance, to notions of “remont” and “khaltura”, which express a state of permanent unfinishedness, unstable equilibriums and low-key engagements. The works exhibited grasp collective dynamics and personal notions of craftmanship and care.

During the opening of the exhibition, on the 24th of March at 18.00, the 6-membered artist group Bouillon will give a performance, which will remain in the show in the form of an installation. Previously to the opening, at 17.00, the Berlin-based artist Sophia Tabatadze will present her project “Pirimze”, based on a research work about a building which functioned as the repairing centre of all possible things between 1971–2007.

On the 26th of March, at 12.00, a “Georgian Brunch” has been organised to present the book and meet with artists Nino Sekhniashvili and Thea Gvetadze, and with group Bouillon. The event will be held in English.

The exhibition is accompanied with a book of the same title.
Editors: Francisco Martínez and Marika Agu
Designer: Vahram Muradyan

The publication provides a kaleidoscopic overview of social dynamics and material culture in contemporary Georgia. The authors include National Geographic reporter and Pulitzer awarded Paul Salopek, internationally renowned curators Joanna Warsza and Irena Popiashvili, as well as several art historians and researchers, Lali Pertanava, Rene Mäe, Juuli Nava, Aimar Ventsel, David Bostanashvili, Marcos Farias Ferreira and Costanza Curro.

Thanks: Estonian Embassy in Tbilisi, Nikoloz Gambashidze, Aap Kirsel, Jaanika Kuznetsova, Joan Puig, Ana Riaboshenko, Peeter Talvistu

Sponsors: Cultural Endowment of Estonia, Estonian Ministry of Culture, Ministry of Culture and Monument Protection of Georgia, City of Tartu, Marani Georgian kitchen

Additional information:
Marika Agu
Curator of Contemporary Art
588 17802
marika@tartmus.ee

_________________________

Facebook Event

Read current article in IDAAF MAGAZINE

Best Art Exhibits of 2015: The ‘Dear Readers’ Edition | BROOKLYN MAGAZINE

 

by Paul D’Agostino

It’s already the time of year for far more ‘best of’ lists than the Internet already produces in other months, and we here at Brooklyn Magazine are looking hollily, jollily forward to dropping a number of them on you in the coming weeks. Because we love thinking about them. And we love compiling them. And we love sharing them.

And because we know that you, Dear Readers, love them every bit as much as we do. You do, you know it. You really do. (Right? Great!)

Well, since you love them so much, and since it’s also perhaps a bit early for such lists to start really inundating your social media feeds, we thought it would be inclusively fun and timely to ask a big group of Dear Readers to chime in—prior to the proper deluge—regarding their favorite art exhibitions of 2015, in Brooklyn and beyond.

So here are lots of great picks and occasional descriptions from a splendid group of mostly Brooklyn-based artists, writers and curators.

It’s like an early holiday gift.

Enjoy!

[…]

Keith Schweitzer
Brooklyn:
Lina Puerta, “Traces,” at Jack Geary Contemporary
Linda Cunningham and Levan Mindiashvili, “Kiosk,” at Odetta Gallery
Elsewhere:
Elizabeth Livingston, “Night Fell,” at The Lodge Gallery
Ann Agee, “Domestic Translations,” at P•P•O•W
Jim Shaw, “The End is Here,” at New Museum
Zimoun, “[KE]³,” at Knockdown Center

[…]

Full Article HERE

ლევან მინდიაშვილის “კიოსკი” და “სტრუქტურები”

ია მერკვილაძე | ნეტგაზეთი

 

ახლახან არტგამოცემამ Brooklyn Magazine მხატვრების ლევან მინდიაშვილისა და ლინდა კუნინგემის ერთობლივი ექსპოზიცია “კიოსკი”, რომელიც Odetta Gallery-ში გაიმართა, 2015 წლის საუკეთესო გამოფენათა სიაში შეიტანა. ეს გალერეა (მფლობელი ელენ ფაგანი) სპეციალიზირდება იმ მხატვრების ნამუშევრების წარდგენაზე, რომლებსაც უკვე აქვთ წარმატებული სახელოვნებო კარიერა. გალერეის დირექტორის ინტერესის სფერო, როგორც თავად ამბობს, თანამედროვე ხელოვნება, გლიფი, მინიმალიზმი და ბუდისტური აზროვნებაა. “კიოსკი” ერთგვარი რემინისცენციაა, ბუნების, ბეტონისა და ხის ქერქის, შენობებისა და ფასადების, ძველი და ახალი ეპოქების კონტურების ბუნდოვანი მოგონება.

– მე ვიცოდი, რომ მხატვარი ლინდა კუნინგემი კოლაჟებს არატრადიციული მასალისგან ქმნიდა – ამბობს ელენ ფაგანი, – ასევე ვნახე ლევანის სტუდიაში მისი მინიმალისტური ნამუშევრები და ვიფიქრე, რომ ისინი ერთმანეთისთვის იდეალური პარტნიორები იქნებოდნენ. ორივეს საინტერესო დამოკიდებულება აქვს არქიტექტურასთან. ორივე ინფორმაციას ქმნის. კიოსკი, როგორც ცნება, ჩემთვის ინფორმაციის ლოკაციაა, რომელიც დროის მიღმა არსებობს, მას ადამიანები სტუმრობენ და იგი მათთვის ერთგვარი საინფორმაციო რესურსია. ორივეს ნამუშევრებში ინდუსტრიული კოლაჟებია. ლინდამ გამოიყენა ქარიშხალ “სენდის” დროს ამოგლეჯილი ხეების ნაწილები, ლევანი ქმნის ფასადების იმიჯებს, რომლებსაც გაუცხოების ელემენტი შემოაქვს და რომელიც ადრეულ მოდერნიზმს უკავშირდება. ზოგადად მე არ ვაკეთებ დიდ ჯგუფურ გამოფენებს, მაგრამ ამ შემთხვევაში ეს იყო ზუსტად ის, როგორადაც მე “კიოსკის” ექსპოზიცია წარმომედგინა. ორი მხატვრის დიალოგი ერთგვარ წრიულ ენერგიას ქმნის და რაც მთავარია, მართლაც საოცარი ნამუშევრებია.

"კიოსკი"

“კიოსკი”

"კიოსკი"

“კიოსკი”

"კიოსკი"

“კიოსკი”

***

– აქ გამოფენილი ნამუშევრები ახალი სერიის ნაწილია რომელსაც ”უნებური არქეოლოგიური სიუტები” ეწოდება და სხვადასხვა მედიებში გაკეთებულ ნამუშევრებს მოიცავს – ფერწერებს, ქანდაკებებს, ნახატ/ობიექტებს, – მიყვება ლევან მინდიაშვილი, – ფერწერები ორი ნაწილისგან შედგება: ერთი ასახავს “დაძველებულ”, “დაპიქსელებულ” იმიჯებს (ძირითადად თბილისის), ხოლო მეორე სრულად აბსტრაქტული, შავისა და ვერცხლის სხვადასხვა გრადაციებია. “შავ” ნაწილს იმ ფაილის სახელი აწერია, რომელიც ნამუშევრისთვის გამოვიყენე და რომელიც, ფაქტობრივად, ნამუშევრის სათაურიცაა. მაგალითად, ერთ ნახატს ჰქვია IMG_4555.jpg (”რასაც ყველანი ვაღმერთებთ”) და მასზე დიდუბეში მდგარი სტალინური ეპოქის შენობაა გამოსახული.

– წარმოდგენილ ნამუშევრებს იმიჯების ბუნდოვანება აერთიანებს …

– ეს კადრებია, რომელიც ასოცირდება ადგილთან, არქიტექტურასთან, საჯარო სივრცესთან. ძირითადად იმ საკუთარ ფოტოებს ვიყენებ, რომლებსაც თბილისში ყოველი ჩასვლის დროს ვიღებ, თუმცა იშვიათ შემთხვევაში – საარქივო მასალასაც. ისინი ერთგვარი აბსტრაქტული კადრებია, რომლებიც კონკრეტულ ადგილთან ასოცირდება.

ორი რამ მაინტერესებს ამ სერიაში: პირველი – ჩვენი დამოკიდებულება წარსულისადმი, ჩვენს მიერ წარსულის იდეალიზირება, რომანტიზირება, მისგან განზრახ დისტანცირება და ერთგვარი მითოლოგიების შექმნა. შავ – თეთრი ფოტოს ეფექტიცა და სხვადასხვა “ვინთიჯ ფილტრების” მიმსგავსება სწორედ ამ პროცესზე ერთგვარი ირონიული კომენტარია. ამგვარი იმიჯები მელანქოლიასა და ნოსტალგიას იწვევს და ამავე დროს იგი რეალობასგან დაშორებულია. მეორე პრობლემა, რამაც ამ სერიაზე მუშაობისას იჩინა თავი, ესაა ვიზუალის დაუსრულებელი ნაკადის ხანაში თავად იმიჯის/გამოსახულების არსებობის პრობლემა. ყოველ დღე გასაოცარი რაოდენობის იმიჯი იქმნება და ჩვენ ოცდაოთხი საათის განმავლობაში უსასრულო სტრიმინგის პროცესში ვიმყოფებით. ამ პროცესში თითქოს თავად იმიჯი ქრება და მის ადეკვატურ აღქმას ვეღარ ვახერხებთ.

– იმიჯის ფუნქციას რა ემართება?

– უკვე ძნელია მისი ერთი რომელიმე ფუნქციის ხაზგასმა თუ გამოყოფა, რადგანაც პროცესი იმდენად სწრაფია და ჩანაცვლებადი, რომ თავად მისი არსის აღქმა ძნელდება. ჩემ ნამუშევრებში ამ გარდამტეხ მომენტზე ვფიქრობ და ვცდილობ ამდენი მოზღვავებული “კონკრეტული” იმიჯი უფრო აბსტრაქტული ინტერპრეტაციისა და ფიქრისთვის ღია სივრცით დავაბალანსო. როცა თავად გამოსახულება თითქოს იმდენად მნიშვნელოვანი აღარაა, გაქრობადია… რაც არსობრივად რჩება, ეს არის იმიჯის სახელი IMG_——_.jpg…, რომელიც ნამუშევრების “შავ” პატერნზეა დატანილი.

***

ამას წინათ The Manny Cantor Center – ში გახსნილ ჯგუფურ ექსპოზიციაზე სახელწოდებით “სტრუქტურები” (კურატორი ქით შვეიცერი) ლევან მინდიაშვილის ნამუშევრებიც გამოიფინა. გამოფენის კონცეფცია მდგომარეობს მანჰეტენის ქვედა ისტ–საიდის არქიტექტურული გარემოს სახელოვნებო კვლევა და იმის ჩვენება, თუ როგორ აყალიბებს მაყურებლის თვალი ე.წ. სამეზობლო რაიონის იმიჯს, რა დარჩა და რა დაინგრა ქალაქის უბნების პეიზაჟებში. აქაა ნახევრად დანგრეული წითელი აგურისგან ნაშენი სახლი, რომლის ფასადზე ყვავილებია მიხატურლი (არტისტი: ორი კარინო და ბენჟამინ არმას); საშლელების კოლოფი, რომელიც გამოფენის სტუმარს აყენებს იმის არჩევანის წინაშე, შეინარჩუნოს თუ თავად წაშალოს ქალაქის ხატები (არტისტი: ესპერანცა მაიობრე); ამწე კრანი იმ “მსხლით”, რომელიც შენობებს ანგრევს, რომელიც შავი ფერისაა და რომლისგანაც წყლის წვეთები წვეთავს (არტისტი კურტ შტეგერი). ეს წვეთები The Manny Cantor Center – ის ფარგლებს გარეთ გაყინული წყლისგან შეგროვდა, იგი ქაღალდზე წვეთავს ისე, რომ შეერევა ახლო–მახლო მდებარე შენობების ნანგრევების ნაწილებსა და “პიგმენტებს”; ურიკა, რომელზე ის საქონელი ეწყო, რომლითაც ადრეულ პერიოდში გამყიდვლები დიდ ბაზრობებზე ვაჭრობდნენ.

"სტრუქტურა"

“სტრუქტურა”

"სტრუქტურა"

“სტრუქტურა”

"სტრუქტურა"

“სტრუქტურა”

–ამ გამოფენაზეც ჩემი პროექტის “უნებური არქეოლოგიის” ნაწილია წარმოდგენილი – ამბობს ლევან მინდიაშვილი, – სამი სკულპტურა და ექვსი ნახატი/ობიექტი. ფერწერებისგან განსხვავებით რომელიც ძირითადად კონკრეტულ ფოტომასალას ეყრდნობა, სკულპტურები არ წარმოადგენს რომელიმე კონკრეტულ შენობას თუ ადგილს, ისინი ერთგვარი სინთეზია ყველა იმ ადგილისა, სადაც მიცხოვრია და საიდანაც მეხსიერებაში დეტალები დამრჩა. აქ უფრო თავისუფალი ვარ ინტერპრეტაციებში და მეტაფორაზე ვკონცენტრირდები. The Manny Cantor Center -ში გამოფენილ ნახატებს რაც შეეხება: მე იმიჯის შესახებ გალერეა “ოდეტა”-ს “კიოსკში” დაწყებული დისკურსი უფრო განვავრცე და ვეცადე იმიჯის ორგანზომილება გადამელახა და მისთვის ობიექტის სტატუსი მიმენიჭებინა: ლითონის ჩარჩო-ყუთში პიგმენტირებული თაბაშირის ფილებია, რომლებზეც ნახშირით ჯენტრიფიცირებული უბნებია დახატული, ან სრულიად აბსტრაქტული ნივთებია. ზღვარი ჩარჩოსა და ნახატს შორის წაშლილია და ნამუშევარი უკვე მთლიანი ობიექტი ხდება.

***

ქით შვეიცერი ამბობს, რომ ეს გამოფენა იმაზეა, თუ როგორ ვგრძნობს ადამიანი თემსა და შენობებს და როგორ შეიცვალა ნიუ იორკის ერთ–ერთი უბანი..

– ამ ექსპოზიციით ჩვენ შევეცადეთ შეგვეკრიბა იმ შენობების ხმა, რომლებიც აღარ არსებობს. ზოგადად ძველის ადგილზე ახალი შენობების გაჩენა და ჯენტრიფიკაცია ერთგვარი ძალადობაა.

– ეს ამწე კრანიც შავ ცრემლებს ღვრის და ზოგადად ასე მგონია, რომ ეს გამოფენა ქალაქის მარტოობის გრძნობაზეა.

– კი, ასეა. არსებობენ შენობები და ქალაქები, რომლებიც უნდა დაინგრეს და თითოეული შენობა მარტოობის განცდის მატარებელია.

– “აისისი” ქალაქებს ანგრევს… ეს ტერორია, როცა წარსულს ერთ წამში აქრობენ. საქართველოშიც მოხდა ამგვარი ფაქტი – კულტურული არტეფაქტის განადგურება…

– ორივეგან მეხსიერების შენარჩუნების მწვავე პრობლემა იკვეთება. სტრუქტურა იკარგება ტერორიზმში. თუმცა რაც შეეხება აშშ–ს: იგი ახალგაზრდა ქვეყანაა და ძველის ახლით შეცვლის ვნება აქვს. ნიუ იორკიც თრგუნავს ძველს ახალი შენობებით. სტრუქტურა ისეთი რამაა, რასაც ადამიანი თავისთვის ქმნის და როცა შენობა ქრება, ქრება ეს შედარებით მყარი სტრუქტურაც.

IDAAF MAGAZINE: Levan Mindiashvili URBAN INTIMACIES

Numerous numbers of individuals are gathered in a modern person’s living environment,which is mainly urban. In spite of this, their majority lacks humanistic and private contact. People are mostly alone. Levan Mindiashvili’s study is more generalized – “I don’t think about the loneliness of an individual person in a huge urban environment – at this stage I’m more interested in the reaction of group of people and society towards public and private space, as some global process, that gathers a large group of people.

However artificial might people’s created environment of the city be considered for their own survival, its beauty and charm is still clearly reflected in Levan Mindiashvili’s artArtworks, mostly created with mixed technique, are abstract and realistic at the same time. This fusion can be easily felt on an emotional level.

Do you yourself love cities, or is it just an interesting object and body to study and that’s the reason why you’re interested in them?

The energy of large, cosmopolitan cities is essential for me in order to be able to work. The city, where something always happens, is unexhausted and full of surprises, that continuously develops and changes –these are the conditions that keep me active and fill me with inspiration. These processes and my reaction towards them is the driving force of the beginning of every new project.

“This year I will be presented at two group exhibitions in New York –Kiosk Odetta Gallery in November and in December at “Manny Cantor Art Centre”. Two more exhibitions are already being planned fornext spring, A Room of One’s Own: An Exhibition in New York and Aesthetics of Repair. Fractures within Georgian Contemporary Art”at Tartu Art Museum, Estonia. Also I plan a solo project in Tbilisi for autumn and besides I will be a curator of solo exhibition of Uta Bekaia.”

Artworks of Levan are represented in many cities, private collections and many other galleries. Nowadays he lives in the United States of America and creates his works there, though he has travelled a lot before and if idaaf has awakened your interest about Levan’s work,please visit the following link: www.levanm.com

 

Author: Tata Alkhazashvili

English Edit: Nutsa Namoradze

Link to Original Post HERE


 

 

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.